وبلاگ سازمان بین المللی دانشگاهیان
دانشجو ISIC

آنچه یک دانشجو باید بداند!

انتخاب هم‌قطار

البته قطار بهترین وسیله مسافرته (به‌خصوص قطارهای رجا که اعضای سازمان ISIC رو هم تحویل می­گیرن!) اما منظور ما از هم‌قطار در اینجا، افرادیه که قراره به‌عنوان دوستان پایه و صمیمی شما باشن. سعی کنید برای این مسافرت طولانی ۴ ساله که البته بعد از رسیدن قطار دانشگاه به مقصد حتی ممکنه در مقصد هم در کنار هم باشید، هم‌قطارهای خوبی انتخاب کنید. حتی برای ما که سال‌ها از دوران کارشناسی­مون گذشته، بهترین دوستانمون همکلاس ها و هم دانشکده‌های اون موقع مون هستن. حتی الان که هیچ کدوم دانشجو نیستیم.

سال بالایی ها

سال بالایی­ها، یعنی ورودی­های ۹۵، ۹۴ و ۹۳، راهی رو که الان شما می­خواید شروع به رفتنش کنید قبل از شما رفتن. پس بهتره به‌جای اینکه چرخ رو دوباره اختراع کنید (!) از تجربیات اون ها استفاده کنید و اتفاقات ناخوشایندی که برای اون­ها افتاده، کمتر ببینید.

تغذیه

باور کنید یا نه، نتایج پژوهش­های علمی نشون داده که عادت غذاییه دانشجوها بعد از ورود به دانشگاه تغییر می­کنه … و خوب البته به سمت عادت غذایی ناسالم پیش می­ره! البته وجود محدودیت­های زندگی دانشجویی و عشق بیکران بعضی­ها به فست­فود رو نمی­شه نادیده گرفت، اما خواهش ما اینه اگه فست فود می­خورید و غذای سالم نمی­خورید، حداقل نوشابه و کالباس نخورید! نوشابه به‌صورت خیلی مستقیم قسمت­های مختلف بدن شما رو تخریب می­کنه، کالباس هم بین فست­فودها، به‌صورت مستقیم سرطانزا به‌حساب میاد. از ما گفتن بود!

ادب خرجی نداره

می­گن ادب خرجی نداره ولی می­تونه همه‌چیز رو بخره! وقتی وارد دانشکده میشید حتما از همون روز اول به بچه­های ورودی خودتون، چه دختر چه پسر سلام کنید. خودتون تو این کار پیش قدم بشید. اگه این کار رو از روز اول نکنید سلام کردن تو روزهای بعدی خیلی سخت میشه. لازم نیست خیلی مکالمه ی پیچیده­ای باشه فقط همین که سلام و احوال پرسی کنید کفایت می­کنه.

آسانسور

اگه دانشکده شما طبقاتیه! و از اقبال خوب دانشگاهیانش آسانسور هم داره، بهتره اگه ورزشکارید و روحیه ورزشکاری دارید، حدالامکان استفاده از آسانسور رو بذارید برای کسانی که نمی­تونن از پله ها بالا و پایین برن. اگر هم سوار آسانسور می­شید، ادب حکم می­کنه اگه می‌بینید کسی داره میاد به سمت آسانسور، مانع بسته شدن در آسانسور بشید و صبر کنید که اون هم وارد آسانسور بشه.

دست خالی کلاس نرید!

من نمی­گم برای هر درس تو دانشگاه یه دفتر مخصوص اختصاص بدید. ولی یه خودکار و سر رسید همراهتون باشه تا که موقعی تو کلاس می­شینید جلوی دستتون خالی نباشه. این‌جوری استاد احساس نمی­کنه شما به درسش بی­توجه هستید و شما هم اگه نیاز به یادداشت کردن داشتید براتون امکانش وجود داره. همیشه یه فلش همراهتون باشه چون ممکنه انتهای کلاس قرار باشه یه سری فایل از استاد بگیرید. کارت دانشجوییتون هم همیشه همراهتون باشه چون برای ورود به دانشگاه ممکنه لازم بشه. کارت ISIC تون هم همینطور!

آداب حضور در کلاس

بعضی از استادها بعد از ورود به کلاس اجازه­ی ورود دانشجوهایی که دیر میان رو نمی­دن پس مواظب باشید سر وقت به کلاس برسید.

سر کلاس مرتب به ساعتتون نگاه نکنید چون بی­احترامی به استاده. اگه سؤالی براتون پیش اومد سعی کنید یادداشت کنید. معمولاً اساتید در فواصلی بین تدریسشون ازتون می­خوان که سوالاتتون رو مطرح کنید.

همیشه سعی کنید برد آموزش دانشکده رو چک کنید. مسائل ارزشمندی اونجا اعلام میشه.

مرور درس بعد از کلاس

معمولاً دانشکده‌ها سالن مطالعه دارن. بعد از کلاس فقط ۵ دقیقه نه بیشتر وقت بذارین که هر درسی رو که استاد اون روز داده رو مرور کنید.

حفظ انرژی در طول روز

احتمالاً تو دانشکده کمدی به شما اختصاص داده میشه. اگه کتاب سنگینی همراهتونه و دیگه تا آخر روز بهش احتیاج ندارید اون رو توی کمدتون بذارید. ممکنه ۳ کلاس توی یه روز داشته باشید پس خیلی مهمه که انرژی داشته باشید و بی خودی انرژیتون رو هدر ندید. اگه بین کلاس­ها برنامه دارید برید از فروشگاه دانشگاه چیزی بخرید همیشه مواظب وقت باشید. معمولاً فروشگاه دانشگاه خیلی شلوغه.

جزوه نویسی و جزوه گرفتن

اگه خودتون جزوه نمی­نویسید از یکی از بچه­های کلاس خواهش کنید که همون روز از جزوه­ای که نوشته کپی بگیرید. کپی گرفتن جزوه­ها رو نذارید برای آخر ترم. همیشه یادتون باشه که کسی که جزوه می­نویسه زحمت می­کشه و وظیفه­اش نیست که به شما جزوه بده پس همیشه با احترام جزوه کسی رو درخواست کنید و همواره قدرشناس لطفشون باشید.

وقفه درسی

البته مسئله ­ی خاصی نیست اگه یک روز بعد از دانشگاه درس نخونید. ولی اگه مواظب نباشید این نوع رفتار برای شما عادت میشه. هر یک روز که درس نخونید درس خوندن براتون سخت­تر میشه و حجم درس‌های نخونده بیشتر و بیشتر.

درس رو انباشته نکنید

برای هر درسی که اون روز داشتید ۲۰ دقیقه وقت بذارید. به محض برگشت از دانشگاه شروع به مطالعه کنید. حتی اگه خسته هستید و دوس دارید یه فنجان چای بنوشید اون رو موکول کنید به بعد از ۲۰ دقیقه اول. یه درس رو که خوندید؛ بیاید یه فنجان چای بنوشید و برگردید سراغ خوندن درس دوم. ۲ تا ۲۰ دقیقه یا ۳ تا ۲۰ دقیقه مطالعه بعد از دانشگاه کسی رو نمی کشه! ولی می­تونه فرق یک آینده­ی موفق و غیرموفق برای شما باشه.

زبان انگلیسی

از دیدن سریال­های زبان اصلی غافل نشید چون می­تونه خیلی به بهبود زبان انگلیسی­تون کمک کنه ولی مواظب باشید معتادشون نشید. اینجور نباشه که ساعت­ها غرق دیدن سریال بشید و تمام برنامه‌هاتون بهم بریزه.

ورزش

منظور از ورزش ثبت‌نام در باشگاه بدنسازی نیست! منظور اینه هر روز صبح، حداقل ۵ دقیقه (فقط ۵ دقیقه!) حرکات کششی انجام بدید. هر چی خودتون دوست دارید! اگه این مدت رو به نیم ساعت برسونید که عالی می­شه. ورزش کردن بیشتر از اونکه سلامت جسمی شما رو تامین کنه، باعث می­شه روحیه بهتری پیدا کنید و کرختی شما از بین بره. حالا شما ورش نمی‌کنید نکنید؛ اما اگه دیدید بعد از مدتی احساس بی حوصلگی، خستگی، افسردگی و این‌جور چیزا رو دارید، چند روز ورزش کنید و به حرف ما برسید!

استفاده از امکانات

خیلی وقت‌ها دانشگاه امکاناتی رو برای دانشجوها فراهم می­کنه که از اون استفاده نمی­کنن. خوب این وسط دانشگاه تقصیری نداره! بعضی وقت­ها دانشجوها می­گن ما نمی دونستیم و حتی چند سال بعد از فارغ‌التحصیلی متوجه می­شن که دانشگاهشون زمان تحصیل چنین امکاناتی هم داشته! بعضی وقت‌ها هم می­دونن و حال ندارن برن به سمت اون امکانات!

سازمان ISIC هم امکاناتی ویژه دانشجوها در نظر گرفته که به درد همه دانشجوها می­خوره. اینجا گفتیم که بدونید همچین امکاناتی هم وجود دارد بعداً نگید نگفتیم!

نیما نوری نژاد

مشاور سازمان بین المللی دانشگاهیان
فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت بازاریابی از University of East Anglia

1 نظر